Maandenken

“een wetenschap van een po√ęzie”

Maandenken is een text met als¬†centrale vraag ‘wat maakt het mogelijk begrip te maken van jezelf, de ander en de wereld en hoe ziet dat begrip er dan uit’?

Een uitgangspunt hierbij is de verwondering, is wat gegeven is wel een gegeven, is wat waar is wel waar enz. De meest fundamentele verwondering is over het zijn zelf. Deze verwondering wordt mooi uitgedrukt door de zin ‘waarom is er iets veeleer dan niets? Deze zin is van Leibniz maar de vraag is al veel ouder.

De vraag naar het zijn is de vraag naar niets

Om je te kunnen verwonderen heb je een begrip van niets nodig want hoe kan ik anders geconfronteerd met iets het niet-iets voorstellen? Iedere ervaring is van iets, hoe komt dat niets er nu bij?
Daar heb je blijkbaar een begrip van. De vraag die ik stel is hoe ziet dat begrip er uit en wat kan je daar verder mee?

Alleen ‘niets’ hebben we gemeen. Iets is altijd anders

Met al dat niets om je heen ben je ook wel heel alleen. De ander valt nooit volledig te kennen. Dat maakt alleen, maar ook vrij.
Vrijheid van denken, vrijheid van maken, vrijheid van maken van begrip.

Dus begrip maken begint met niets en vindt plaats in volledige vrijheid. En juist omdat we ‘niets’ gemeen hebben kunnen we elkaar begrijpen.


Maandenken is de systematische achtergrond van alle trainingen, workshops en lezingen die hier aangeboden worden.


Inhoud Maandenken

samenvatting
inleiding
H1 denken of boekhouden
H2 drie dromen
H3 “aangezien we ergens zijn, zal het wel zo zijn”
H4 het eerste eiland
H5 de twijfel, de angst, de hoogmoed en het slot
H6 het derde eiland
H7 een principe van welwillendheid
H8 de ontologie van de Maandenker
H9 epiloog
aantekeningen

De hoofdstukken die nu niet te lezen zijn zijn in voorbereiding op publicatie.